τέκνον, τίνος φώνημα, μῶν Ὀδυσσέως,ἐπῃσθόμην;Ὀδυσσεύςσάφʼ ἴσθι· καὶ πέλας γʼ ὁρᾷς,ὅς σʼ ἐς τὰ Τροίας πεδίʼ ἀποστελῶ βίᾳ,ἐάν τʼ Ἀχιλλέως παῖς ἐάν τε μὴ θέλῃ·Φιλοκτήτηςἀλλʼ οὔ τι χαίρων, ἢν τόδʼ ὀρθωθῇ βέλος.Νεοπτόλεμοςἆ, μηδαμῶς, μή, πρὸς θεῶν, μεθῇς βέλος.Φιλοκτήτηςμέθες με, πρὸς θεῶν, χεῖρα, φίλτατον τέκνον.Νεοπτόλεμοςοὐκ ἂν μεθείην.Φιλοκτήτηςφεῦ· τί μʼ ἄνδρα πολέμιονἐχθρόν τʼ ἀφείλου μὴ κτανεῖν τόξοις ἐμοῖς;Νεοπτόλεμοςἀλλʼ οὔτʼ ἐμοὶ τοῦτʼ ἐστὶν οὔτε σοὶ καλόν.Φιλοκτήτηςἀλλʼ οὖν τοσοῦτόν γʼ ἴσθι, τοὺς πρώτους στρατοῦ,τοὺς τῶν Ἀχαιῶν ψευδοκήρυκας, κακοὺςὄντας πρὸς αἰχμήν, ἐν δὲ τοῖς λόγοις θρασεῖς.Νεοπτόλεμοςεἶεν· τὰ μὲν δὴ τόξʼ ἔχεις, κοὐκ ἔσθʼ ὅτουὀργὴν ἔχοις ἂν οὐδὲ μέμψιν εἰς ἐμέ.Φιλοκτήτηςξύμφημι· τὴν φύσιν δʼ ἔδειξας, ὦ τέκνον,ἐξ ἧς ἔβλαστες, οὐχὶ Σισύφου πατρός,ἀλλʼ ἐξ Ἀχιλλέως, ὃς μετὰ ζώντων ὅτʼ ἦν