οὕτω δέδοκται;Φιλοκτήτηςκαὶ πέρα γʼ ἴσθʼ ἢ λέγω.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἤθελον μὲν ἄν σε πεισθῆναι λόγοιςἐμοῖσιν· εἰ δὲ μή τι πρὸς καιρὸν λέγωνκυρῶ, πέπαυμαι.Φιλοκτήτηςπάντα γὰρ φράσεις μάτην.οὐ γάρ ποτʼ εὔνουν τὴν ἐμὴν κτήσει φρένα,ὅστις γʼ ἐμοῦ δόλοισι τὸν βίον λαβὼνἀπεστέρηκας, κᾆτα νουθετεῖς ἐμὲἐλθών, ἀρίστου πατρὸς αἴσχιστος γεγώς.ὄλοισθʼ, Ἀτρεῖδαι μὲν μάλιστʼ, ἔπειτα δὲ ὁ Λαρτίου παῖς καὶ σύ.Νεοπτόλεμοςμὴ ʼπεύξῃ πέρα·δέχου δὲ χειρὸς ἐξ ἐμῆς βέλη τάδε.Φιλοκτήτηςπῶς εἶπας; ἆρα δεύτερον δολούμεθα;Νεοπτόλεμοςἀπώμοσʼ ἁγνὸν Ζηνὸς ὑψίστου σέβας.Φιλοκτήτηςὦ φίλτατʼ εἰπών, εἰ λέγεις ἐτήτυμα.Νεοπτόλεμοςτοὔργον παρέσται φανερόν· ἀλλὰ δεξιὰνπρότεινε χεῖρα, καὶ κράτει τῶν σῶν ὅπλων.Ὀδυσσεύςἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ, ᾧ θεοὶ ξυνίστορες,ὑπέρ τʼ Ἀτρειδῶν τοῦ τε σύμπαντος στρατοῦ.