λέξω τάδʼ ἐλθών, ὅς σε τιμωρήσεται.Νεοπτόλεμοςἐσωφρόνησας· κἂν τὰ λοίφʼ οὕτω φρονῇς,ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμάτων ἔχοις πόδα.σὺ δʼ, ὦ Ποίαντος παῖ, Φιλοκτήτην λέγω,ἔξελθʼ, ἀμείψας τάσδε πετρήρεις στέγας.Φιλοκτήτηςτίς αὖ παρʼ ἄντροις θόρυβος ἵσταται βοῆς;τί μʼ ἐκκαλεῖσθε; τοῦ κεχρημένοι, ξένοι;ὤμοι· κακὸν τὸ χρῆμα. μῶν τί μοι νέαπάρεστε πρὸς κακοῖσι πέμποντες κακά;Νεοπτόλεμοςθάρσει· λόγους δʼ ἄκουσον οὓς ἥκω φέρων.Φιλοκτήτηςδέδοικʼ ἔγωγε· καὶ τὰ πρὶν γὰρ ἐκ λόγωνκαλῶν κακῶς ἔπραξα, σοῖς πεισθεὶς λόγοις.Νεοπτόλεμοςοὔκουν ἔνεστι καὶ μεταγνῶναι πάλιν;Φιλοκτήτηςτοιοῦτος ἦσθα τοῖς λόγοισι χὤτε μουτὰ τόξʼ ἔκλεπτες, πιστός, ἀτηρὸς λάθρᾳ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ οὔ τι μὴν νῦν· βούλομαι δέ σου κλύειν,πότερα δέδοκταί σοι μένοντι καρτερεῖνἢ πλεῖν μεθʼ ἡμῶν;Φιλοκτήτηςπαῦε, μὴ λέξῃς πέρα·μάτην γὰρ ἃν εἴπῃς γε πάντʼ εἰρήσεται.