ἐμὲ στεγάζειν ἡδύν, ἀλλʼ ὁ προστατῶνχρόνος διῆγέ μʼ αἰὲν ὡς θανουμένην.νῦν δʼ—ἡμέρᾳ γὰρ τῇδʼ ἀπήλλαγμαι φόβουπρὸς τῆσδʼ ἐκείνου θʼ· ἥδε γὰρ μείζων βλάβηξύνοικος ἦν μοι, τοὐμὸν ἐκπίνουσʼ ἀεὶψυχῆς ἄκρατον αἷμα—νῦν δʼ ἕκηλά πουτῶν τῆσδʼ ἀπειλῶν οὕνεχʼ ἡμερεύσομεν.Ἠλέκτραοἴμοι τάλαινα· νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα,Ὀρέστα, τὴν σὴν ξυμφοράν, ὅθʼ ὧδʼ ἔχωνπρὸς τῆσδʼ ὑβρίζει μητρός. ἆρʼ ἔχει καλῶς;Κλυταιμνήστραοὔτοι σύ· κεῖνος δʼ ὡς ἔχει καλῶς ἔχει.Ἠλέκτραἄκουε, Νέμεσι τοῦ θανόντος ἀρτίως.Κλυταιμνήστραἤκουσεν ὧν δεῖ κἀπεκύρωσεν καλῶς.Ἠλέκτραὕβριζε· νῦν γὰρ εὐτυχοῦσα τυγχάνεις.Κλυταιμνήστραοὔκουν Ὀρέστης καὶ σὺ παύσετον τάδε.Ἠλέκτραπεπαύμεθʼ ἡμεῖς, οὐχ ὅπως σὲ παύσομεν.Κλυταιμνήστραπολλῶν ἂν ἥκοις, ὦ ξένʼ, ἄξιος τυχεῖν,εἰ τήνδʼ ἔπαυσας τῆς πολυγλώσσου βοῆς.Παιδαγωγόςοὐκοῦν ἀποστείχοιμʼ ἄν, εἰ τάδʼ εὖ κυρεῖ.Κλυταιμνήστραἥκιστʼ· ἐπείπερ οὔτʼ ἐμοῦ κατάξιʼ ἂν