τοιαῦτά σοι ταῦτʼ ἐστίν, ὡς μὲν ἐν λόγῳἀλγεινά, τοῖς δʼ ἰδοῦσιν, οἵπερ εἴδομεν,μέγιστα πάντων ὧν ὄπωπʼ ἐγὼ κακῶν.Χορόςφεῦ φεῦ· τὸ πᾶν δὴ δεσπόταισι τοῖς πάλαιπρόρριζον, ὡς ἔοικεν, ἔφθαρται γένος.Κλυταιμνήστραὦ Ζεῦ, τί ταῦτα, πότερον εὐτυχῆ λέγω,ἢ δεινὰ μέν, κέρδη δέ; λυπηρῶς δʼ ἔχει,εἰ τοῖς ἐμαυτῆς τὸν βίον σῴζω κακοῖς.Παιδαγωγόςτί δʼ ὧδʼ ἀθυμεῖς, ὦ γύναι, τῷ νῦν λόγῳ;Κλυταιμνήστραδεινὸν τὸ τίκτειν ἐστίν· οὐδὲ γὰρ κακῶςπάσχοντι μῖσος ὧν τέκῃ προσγίγνεται.Παιδαγωγόςμάτην ἄρʼ ἡμεῖς, ὡς ἔοικεν, ἥκομεν.Κλυταιμνήστραοὔτοι μάτην γε· πῶς γὰρ ἂν μάτην λέγοις,εἴ μοι θανόντος πίστʼ ἔχων τεκμήριαπροσῆλθες, ὅστις τῆς ἐμῆς ψυχῆς γεγώς,μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς, φυγὰςἀπεξενοῦτο καί μʼ, ἐπεὶ τῆσδε χθονὸςἐξῆλθεν, οὐκέτʼ εἶδεν, ἐγκαλῶν δέ μοιφόνους πατρῴους δείνʼ ἐπηπείλει τελεῖν;ὥστʼ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτʼ ἐξ ἡμέρας