ὦ θεοὶ πατρῷοι, συγγένεσθέ γʼ ἀλλὰ νῦν.Χρυσόθεμιςἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι;Ἠλέκτραεἴ μοι λέγοις τὴν ὄψιν, εἴποιμʼ ἂν τότε.Χρυσόθεμιςἀλλʼ οὐ κάτοιδα πλὴν ἐπὶ σμικρὸν φράσαι.Ἠλέκτραλέγʼ ἀλλὰ τοῦτο· πολλά τοι σμικροὶ λόγοιἔσφηλαν ἤδη καὶ κατώρθωσαν βροτούς.Χρυσόθεμιςλόγος τις αὐτήν ἐστιν εἰσιδεῖν πατρὸςτοῦ σοῦ τε κἀμοῦ δευτέραν ὁμιλίανἐλθόντος ἐς φῶς· εἶτα τόνδʼ ἐφέστιονπῆξαι λαβόντα σκῆπτρον οὑφόρει ποτὲαὐτός, τανῦν δʼ Αἴγισθος· ἐκ δὲ τοῦδʼ ἄνωβλαστεῖν βρύοντα θαλλόν, ᾧ κατάσκιονπᾶσαν γενέσθαι τὴν Μυκηναίων χθόνα.τοιαῦτά του παρόντος, ἡνίχʼ Ἡλίῳδείκνυσι τοὔναρ, ἔκλυον ἐξηγουμένου.πλείω δὲ τούτων οὐ κάτοιδα, πλὴν ὅτιπέμπει με κείνη τοῦδε τοῦ φόβου χάριν.πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι τῶν ἐγγενῶνἐμοὶ πιθέσθαι μηδʼ ἀβουλίᾳ πεσεῖν·εἰ γάρ μʼ ἀπώσει, σὺν κακῷ μέτει πάλιν.