κακῶς ὄλοιο, μηδέ σʼ ἐκ γόων ποτὲτῶν νῦν ἀπαλλάξειαν οἱ κάτω θεοί.τάδʼ ἐξυβρίζει· πλὴν ὅταν κλύῃ τινὸςἥξοντʼ Ὀρέστην· τηνικαῦτα δʼ ἐμμανὴςβοᾷ παραστᾶσʼ· οὐ σύ μοι τῶνδʼ αἰτία;οὐ σὸν τόδʼ ἐστὶ τοὔργον, ἥτις ἐκ χερῶνκλέψασʼ Ὀρέστην τῶν ἐμῶν ὑπεξέθου;ἀλλʼ ἴσθι τοι τίσουσά γʼ ἀξίαν δίκην.τοιαῦθʼ ὑλακτεῖ, σὺν δʼ ἐποτρύνει πέλαςὁ κλεινὸς αὐτῇ ταὐτὰ νυμφίος παρών,ὁ πάντʼ ἄναλκις οὗτος, ἡ πᾶσα βλάβη,ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος.ἐγὼ δʼ Ὀρέστην τῶνδε προσμένουσʼ ἀεὶπαυστῆρʼ ἐφήξειν ἡ τάλαινʼ ἀπόλλυμαι.μέλλων γὰρ ἀεὶ δρᾶν τι τὰς οὔσας τέ μουκαὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας διέφθορεν.ἐν οὖν τοιούτοις οὔτε σωφρονεῖν, φίλαι,οὔτʼ εὐσεβεῖν πάρεστιν· ἀλλʼ ἔν τοι κακοῖςπολλή ʼστʼ ἀνάγκη κἀπιτηδεύειν κακά.Χορόςφέρʼ εἰπέ, πότερον ὄντος Αἰγίσθου πέλας