οὐκέτι τὸν ἄθικτον εἶμι γᾶς ἐπʼ ὀμφαλὸν σέβων,οὐδʼ ἐς τὸν Ἀβαῖσι ναὸν οὐδὲ τὰν Ὀλυμπίαν,εἰ μὴ τάδε χειρόδεικταπᾶσιν ἁρμόσει βροτοῖς.ἀλλʼ, ὦ κρατύνων, εἴπερ ὄρθʼ ἀκούεις,Ζεῦ, πάντʼ ἀνάσσων, μὴ λάθοισὲ τάν τε σὰν ἀθάνατον αἰὲν ἀρχάν.φθίνοντα γὰρ Λαΐου παλαίφαταθέσφατʼ ἐξαιροῦσιν ἤδη,κοὐδαμοῦ τιμαῖς Ἀπόλλων ἐμφανής·ἔρρει δὲ τὰ θεῖα.
Ἰοκάστηχώρας ἄνακτες, δόξα μοι παρεστάθηναοὺς ἱκέσθαι δαιμόνων, τάδʼ ἐν χεροῖνστέφη λαβούσῃ κἀπιθυμιάματα.ὑψοῦ γὰρ αἴρει θυμὸν Οἰδίπους ἄγανλύπαισι παντοίαισιν· οὐδʼ ὁποῖʼ ἀνὴρἔννους τὰ καινὰ τοῖς πάλαι τεκμαίρεται,ἀλλʼ ἐστὶ τοῦ λέγοντος, εἰ φόβους λέγοι.ὅτʼ οὖν παραινοῦσʼ οὐδὲν ἐς πλέον ποιῶ,πρὸς σʼ, ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον, ἄγχιστος γὰρ εἶ,