βαίην ἄφαντος πρόσθεν ἢ τοιάνδʼ ἰδεῖνκηλῖδʼ ἐμαυτῷ συμφορᾶς ἀφιγμένην.Χορόςἡμῖν μέν, ὦναξ, ταῦτʼ ὀκνήρʼ· ἕως δʼ ἂν οὖνπρὸς τοῦ παρόντος ἐκμάθῃς, ἔχʼ ἐλπίδα.Οἰδίπουςκαὶ μὴν τοσοῦτόν γʼ ἐστί μοι τῆς ἐλπίδος,τὸν ἄνδρα τὸν βοτῆρα προσμεῖναι μόνον.Ἰοκάστηπεφασμένου δὲ τίς ποθʼ ἡ προθυμία;Οἰδίπουςἐγὼ διδάξω σʼ· ἢν γὰρ εὑρεθῇ λέγωνσοὶ ταὔτʼ, ἔγωγʼ ἂν ἐκπεφευγοίην πάθος.Ἰοκάστηποῖον δέ μου περισσὸν ἤκουσας λόγον;Οἰδίπουςλῃστὰς ἔφασκες αὐτὸν ἄνδρας ἐννέπεινὥς νιν κατακτείνειαν. εἰ μὲν οὖν ἔτιλέξει τὸν αὐτὸν ἀριθμόν, οὐκ ἐγὼ ʼκτανον·οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν εἷς γε τοῖς πολλοῖς ἴσος·εἰ δʼ ἄνδρʼ ἕνʼ οἰόζωνον αὐδήσει, σαφῶςτοῦτʼ ἐστὶν ἤδη τοὔργον εἰς ἐμὲ ῥέπον.Ἰοκάστηἀλλʼ ὡς φανέν γε τοὔπος ὧδʼ ἐπίστασο,κοὐκ ἔστιν αὐτῷ τοῦτό γʼ ἐκβαλεῖν πάλιν·πόλις γὰρ ἤκουσʼ, οὐκ ἐγὼ μόνη, τάδε.εἰ δʼ οὖν τι κἀκτρέποιτο τοῦ πρόσθεν λόγου,