σωτῆρι βαίη λαμπρὸς ὥσπερ ὄμματιἹερεύςἀλλʼ εἰκάσαι μέν, ἡδύς· οὐ γὰρ ἂν κάραπολυστεφὴς ὧδʼ εἷρπε παγκάρπου δάφνης.Οἰδίπουςτάχʼ εἰσόμεσθα· ξύμμετρος γὰρ ὡς κλύειν.ἄναξ, ἐμὸν κήδευμα, παῖ Μενοικέως,τίνʼ ἡμὶν ἥκεις τοῦ θεοῦ φήμην φέρων;Κρέωνἐσθλήν· λέγω γὰρ καὶ τὰ δύσφορʼ, εἰ τύχοικατʼ ὀρθὸν ἐξελθόντα, πάντʼ ἂν εὐτυχεῖν.Οἰδίπουςἔστιν δὲ ποῖον τοὔπος; οὔτε γὰρ θρασὺςοὔτʼ οὖν προδείσας εἰμὶ τῷ γε νῦν λόγῳ.Κρέωνεἰ τῶνδε χρῄζεις πλησιαζόντων κλύειν,ἕτοιμος εἰπεῖν, εἴτε καὶ στείχειν ἔσω.Οἰδίπουςἐς πάντας αὔδα· τῶνδε γὰρ πλέον φέρωτὸ πένθος ἢ καὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς πέρι.Κρέωνλέγοιμʼ ἂν οἷʼ ἤκουσα τοῦ θεοῦ πάρα.ἄνωγεν ἡμᾶς Φοῖβος ἐμφανῶς ἄναξμίασμα χώρας, ὡς τεθραμμένον χθονὶἐν τῇδʼ, ἐλαύνειν μηδʼ ἀνήκεστον τρέφειν.Οἰδίπουςποίῳ καθαρμῷ; τίς ὁ τρόπος τῆς ξυμφορᾶς;Κρέωνἀνδρηλατοῦντας ἢ φόνῳ φόνον πάλιν