ὁ δʼ οὖν ἴτω, κεἰ χρή με παντελῶς θανεῖνἢ γῆς ἄτιμον τῆσδʼ ἀπωσθῆναι βίᾳ.τὸ γὰρ σόν, οὐ τὸ τοῦδʼ, ἐποικτίρω στόμαἐλεινόν· οὗτος δʼ ἔνθʼ ἂν ᾖ στυγήσεται.Κρέωνστυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅτανθυμοῦ περάσῃς· αἱ δὲ τοιαῦται φύσειςαὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν.Οἰδίπουςοὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ;Κρέωνπορεύσομαι,σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος, ἐν δὲ τοῖσδʼ ἴσος.

Χορόςγύναι, τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδʼ ἔσω;Ἰοκάστημαθοῦσά γʼ ἥτις ἡ τύχη.Χορόςδόκησις ἀγνὼς λόγων ἦλθε, δάπτει δὲ καὶ τὸ μὴ ʼνʼδικον.Ἰοκάστηἀμφοῖν ἀπʼ αὐτοῖν;Χορόςναίχι.Ἰοκάστηκαὶ τίς ἦν λόγος;Χορόςἅλις ἔμοιγʼ, ἅλις, γᾶς προπονουμένας,φαίνεται ἔνθʼ ἔληξεν αὐτοῦ μένειν.Οἰδίπουςὁρᾷς ἵνʼ ἥκεις, ἀγαθὸς ὢν γνώμην ἀνήρ,τοὐμὸν παριεὶς καὶ καταμβλύνων κέαρ;