λέγεις· ἐγὼ γὰρ εἰμʼ ὁ πορσύνας τάδε,γνοὺς τὴν παροῦσαν τέρψιν, ἥ σʼ εἶχεν πάλαι.Οἰδίπουςἀλλʼ εὐτυχοίης, καί σε τῆσδε τῆς ὁδοῦδαίμων ἄμεινον ἢ ʼμὲ φρουρήσας τύχοι.ὦ τέκνα, ποῦ ποτʼ ἐστέ; δεῦρʼ ἴτʼ, ἔλθετεὡς τὰς ἀδελφὰς τάσδε τὰς ἐμὰς χέρας,αἳ τοῦ φυτουργοῦ πατρὸς ὑμὶν ὧδʼ ὁρᾶντὰ πρόσθε λαμπρὰ προυξένησαν ὄμματα·ὃς ὑμίν, ὦ τέκνʼ, οὔθʼ ὁρῶν οὔθʼ ἱστορῶνπατὴρ ἐφάνθην ἔνθεν αὐτὸς ἠρόθην.καὶ σφὼ δακρύω· προσβλέπειν γὰρ οὐ σθένω·νοούμενος τὰ λοιπὰ τοῦ πικροῦ βίου,οἷον βιῶναι σφὼ πρὸς ἀνθρώπων χρεών.ποίας γὰρ ἀστῶν ἥξετʼ εἰς ὁμιλίας,ποίας δʼ ἑορτάς, ἔνθεν οὐ κεκλαυμέναιπρὸς οἶκον ἵξεσθʼ ἀντὶ τῆς θεωρίας;ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν δὴ πρὸς γάμων ἥκητʼ ἀκμάς,τίς οὗτος ἔσται, τίς παραρρίψει, τέκνα,τοιαῦτʼ ὀνείδη λαμβάνων, ἃ ταῖς ἐμαῖςγοναῖσιν ἔσται σφῷν θʼ ὁμοῦ δηλήματα;