ἀλλʼ ὧν ἐπαιτεῖς εἰς δέον πάρεσθʼ ὅδεΚρέων τὸ πράσσειν καὶ τὸ βουλεύειν, ἐπεὶχώρας λέλειπται μοῦνος ἀντὶ σοῦ φύλαξ.Οἰδίπουςοἴμοι, τί δῆτα λέξομεν πρὸς τόνδʼ ἔπος;τίς μοι φανεῖται πίστις ἔνδικος; τὰ γὰρπάρος πρὸς αὐτὸν πάντʼ ἐφεύρημαι κακός.Κρέωνοὐχ ὡς γελαστής, Οἰδίπους, ἐλήλυθα,οὐδʼ ὡς ὀνειδιῶν τι τῶν πάρος κακῶν.ἀλλʼ εἰ τὰ θνητῶν μὴ καταισχύνεσθʼ ἔτιγένεθλα, τὴν γοῦν πάντα βόσκουσαν φλόγααἰδεῖσθʼ ἄνακτος Ἡλίου, τοιόνδʼ ἄγοςἀκάλυπτον οὕτω δεικνύναι, τὸ μήτε γῆμήτʼ ὄμβρος ἱερὸς μήτε φῶς προσδέξεται.ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐς οἶκον ἐσκομίζετε·τοῖς ἐν γένει γὰρ τἀγγενῆ μάλισθʼ ὁρᾶνμόνοις τʼ ἀκούειν εὐσεβῶς ἔχει κακά.Οἰδίπουςπρὸς θεῶν, ἐπείπερ ἐλπίδος μʼ ἀπέσπασας,ἄριστος ἐλθὼν πρὸς κάκιστον ἄνδρʼ ἐμέ,πιθοῦ τί μοι· πρὸς σοῦ γὰρ οὐδʼ ἐμοῦ φράσω.Κρέωνκαὶ τοῦ με χρείας ὧδε λιπαρεῖς τυχεῖν;