κάλλος κακῶν ὕπουλον ἐξεθρέψατε·νῦν γὰρ κακός τʼ ὢν κἀκ κακῶν εὑρίσκομαι.ὦ τρεῖς κέλευθοι καὶ κεκρυμμένη νάπηδρυμός τε καὶ στενωπὸς ἐν τριπλαῖς ὁδοῖς,αἳ τοὐμὸν αἷμα τῶν ἐμῶν χειρῶν ἄποἐπίετε πατρός, ἆρά μου μέμνησθʼ ἔτιοἷʼ ἔργα δράσας ὑμὶν εἶτα δεῦρʼ ἰὼνὁποῖʼ ἔπρασσον αὖθις; ᾧ γάμοι γάμοι,ἐφύσαθʼ ἡμᾶς, καὶ φυτεύσαντες πάλινἀνεῖτε ταὐτοῦ σπέρμα, κἀπεδείξατεπατέρας, ἀδελφούς, παῖδας, αἷμʼ ἐμφύλιον,νύμφας, γυναῖκας μητέρας τε, χὠπόσααἴσχιστʼ ἐν ἀνθρώποισιν ἔργα γίγνεται.ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἔσθʼ ἃ μηδὲ δρᾶν καλόν,ὅπως τάχιστα πρὸς θεῶν ἔξω μέ πουκαλύψατʼ ἢ φονεύσατʼ ἢ θαλάσσιονἐκρίψατʼ, ἔνθα μήποτʼ εἰσόψεσθʼ ἔτι.ἴτʼ, ἀξιώσατʼ ἀνδρὸς ἀθλίου θιγεῖν.πίθεσθε, μὴ δείσητε· τἀμὰ γὰρ κακὰοὐδεὶς οἷός τε πλὴν ἐμοῦ φέρειν βροτῶν.