πολλὰ δʼ ἀθρῆσαι·τοίαν φρίκην παρέχεις μοι.Οἰδίπουςαἰαῖ αἰαῖ, δύστανος ἐγώ,ποῖ γᾶς φέρομαι τλάμων; πᾷ μοιφθογγὰ διαπωτᾶται φοράδην;ἰὼ δαῖμον, ἵνʼ ἐξήλλου.Χορόςἐς δεινὸν οὐδʼ ἀκουστὸν οὐδʼ ἐπόψιμον.

Οἰδίπουςἰὼ σκότουνέφος ἐμὸν ἀπότροπον, ἐπιπλόμενον ἄφατον,ἀδάματόν τε καὶ δυσούριστον ὄν.οἴμοι,οἴμοι μάλʼ αὖθις· οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμακέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν.Χορόςκαὶ θαῦμά γʼ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασινδιπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά.

Οἰδίπουςἰὼ φίλος,σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος· ἔτι γὰρὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων.φεῦ φεῦ.οὐ γάρ με λήθεις, ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς,