εἰ χρή τι κἀμὲ μὴ συναλλάξαντά πω,πρέσβεις, σταθμᾶσθαι, τὸν βοτῆρʼ ὁρᾶν δοκῶ,ὅνπερ πάλαι ζητοῦμεν· ἔν τε γὰρ μακρῷγήρᾳ ξυνᾴδει τῷδε τἀνδρὶ σύμμετρος,ἄλλως τε τοὺς ἄγοντας ὥσπερ οἰκέταςἔγνωκʼ ἐμαυτοῦ· τῇ δʼ ἐπιστήμῃ σύ μουπρούχοις τάχʼ ἄν που, τὸν βοτῆρʼ ἰδὼν πάρος.Χορόςἔγνωκα γάρ, σάφʼ ἴσθι· Λαΐου γὰρ ἦνεἴπερ τις ἄλλος πιστὸς ὡς νομεὺς ἀνήρ.Οἰδίπουςσὲ πρῶτʼ ἐρωτῶ, τὸν Κορίνθιον ξένον, ἦ τόνδε φράζεις;Ἄγγελοςτοῦτον, ὅνπερ εἰσορᾷς.Οἰδίπουςοὗτος σύ, πρέσβυ, δεῦρό μοι φώνει βλέπωνὅσʼ ἄν σʼ ἐρωτῶ. Λαΐου ποτʼ ἦσθα σύ;Θεράπωνἦ δοῦλος οὐκ ὠνητός, ἀλλʼ οἴκοι τραφείς.Οἰδίπουςἔργον μεριμνῶν ποῖον ἢ βίον τινά;Θεράπωνποίμναις τὰ πλεῖστα τοῦ βίου συνειπόμην.Οἰδίπουςχώροις μάλιστα πρὸς τίσι ξύναυλος ὤν;Θεράπωνἦν μὲν Κιθαιρών, ἦν δὲ πρόσχωρος τόπος.Οἰδίπουςτὸν ἄνδρα τόνδʼ οὖν οἶσθα τῇδέ που μαθών;Θεράπωντί χρῆμα δρῶντα; ποῖον ἄνδρα καὶ λέγεις;