λύοντας, ὡς τόδʼ αἷμα χειμάζον πόλιν.Οἰδίπουςποίου γὰρ ἀνδρὸς τήνδε μηνύει τύχην;Κρέωνἦν ἡμίν, ὦναξ, Λάϊός ποθʼ ἡγεμὼνγῆς τῆσδε, πρὶν σὲ τήνδʼ ἀπευθύνειν πόλιν.Οἰδίπουςἔξοιδʼ ἀκούων· οὐ γὰρ εἰσεῖδόν γέ πω.Κρέωντούτου θανόντος νῦν ἐπιστέλλει σαφῶςτοὺς αὐτοέντας χειρὶ τιμωρεῖν τινας.Οἰδίπουςοἳ δʼ εἰσὶ ποῦ γῆς; ποῦ τόδʼ εὑρεθήσεταιἴχνος παλαιᾶς δυστέκμαρτον αἰτίας;Κρέωνἐν τῇδʼ ἔφασκε γῇ· τὸ δὲ ζητούμενονἁλωτόν, ἐκφεύγειν δὲ τἀμελούμενον.Οἰδίπουςπότερα δʼ ἐν οἴκοις ἢ ʼν ἀγροῖς ὁ Λάϊοςἢ γῆς ἐπʼ ἄλλης τῷδε συμπίπτει φόνῳ;Κρέωνθεωρός, ὡς ἔφασκεν, ἐκδημῶν, πάλινπρὸς οἶκον οὐκέθʼ ἵκεθʼ, ὡς ἀπεστάλη.Οἰδίπουςοὐδʼ ἄγγελός τις οὐδὲ συμπράκτωρ ὁδοῦκατεῖδʼ, ὅτου τις ἐκμαθὼν ἐχρήσατʼ ἄν;Κρέωνθνῄσκουσι γάρ, πλὴν εἷς τις, ὃς φόβῳ, φυγὼνὧν εἶδε πλὴν ἓν οὐδὲν εἶχʼ εἰδὼς φράσαι.Οἰδίπουςτὸ ποῖον; ἓν γὰρ πόλλʼ ἂν ἐξεύροι μαθεῖν,