μεμηνότʼ ἄνδρα περιφανῶς ὀκνεῖς ἰδεῖν;Ὀδυσσεύςφρονοῦντα γάρ νιν οὐκ ἂν ἐξέστην ὄκνῳ.Ἀθήναἀλλʼ οὐδὲ νῦν σε μὴ παρόντʼ ἴδῃ πέλας.Ὀδυσσεύςπῶς, εἴπερ ὀφθαλμοῖς γε τοῖς αὐτοῖς ὁρᾷ;Ἀθήναἐγὼ σκοτώσω βλέφαρα καὶ δεδορκότα.Ὀδυσσεύςγένοιτο μέντἂν πᾶν θεοῦ τεχνωμένου.Ἀθήνασίγα νυν ἑστὼς καὶ μένʼ ὡς κυρεῖς ἔχων.Ὀδυσσεύςμένοιμʼ ἄν· ἤθελον δʼ ἂν ἐκτὸς ὢν τυχεῖν.Ἀθήναὦ οὗτος, Αἴας, δεύτερόν σε προσκαλῶ.τί βαιὸν οὕτως ἐντρέπει τῆς συμμάχου;Αἴαςὦ χαῖρʼ Ἀθάνα, χαῖρε Διογενὲς τέκνον,ὡς εὖ παρέστης· καί σε παγχρύσοις ἐγὼστέψω λαφύροις τῆσδε τῆς ἄγρας χάριν.Ἀθήνακαλῶς ἔλεξας· ἀλλʼ ἐκεῖνό μοι φράσον,ἔβαψας ἔγχος εὖ πρὸς Ἀργείων στρατῷ;Αἴαςκόμπος πάρεστι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή.Ἀθήναἦ καὶ πρὸς Ἀτρείδαισιν ᾔχμασας χέρα;Αἴαςὥστʼ οὔποτʼ Αἴανθʼ οἵδʼ ἀτιμάσουσʼ ἔτι.Ἀθήνατεθνᾶσιν ἄνδρες, ὡς τὸ σὸν ξυνῆκʼ ἐγώ.Αἴαςθανόντες ἤδη τἄμʼ ἀφαιρείσθων ὅπλα.