βλαστὼν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος,οὓς νῦν σὺ τοιοῖσδʼ ἐν πόνοισι κειμένουςὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδʼ ἐπαισχύνει λέγων;εὖ νυν τόδʼ ἴσθι, τοῦτον εἰ βαλεῖτέ που,βαλεῖτε χἠμᾶς τρεῖς ὁμοῦ συγκειμένους.ἐπεὶ καλόν μοι τοῦδʼ ὑπερπονουμένῳθανεῖν προδήλως μᾶλλον ἢ τῆς σῆς ὑπὲργυναικός, ἢ τοῦ σοῦ γʼ ὁμαίμονος λέγω;πρὸς ταῦθʼ ὅρα μὴ τοὐμόν, ἀλλὰ καὶ τὸ σόν·ὡς εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσει ποτὲκαὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον ἢ ʼν ἐμοὶ θρασύς.Χορός ἄναξ, Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθʼ ἐληλυθώς,εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει.Ὀδυσσεύςτί δʼ ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμηνβοὴν Ἀτρειδῶν τῷδʼ ἐπʼ ἀλκίμῳ νεκρῷ.Ἀγαμέμνωνοὐ γὰρ κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους,ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς ἀρτίως;Ὀδυσσεύςποίους; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχωκλύοντι φλαῦρα συμβαλεῖν ἔπη κακά.Ἀγαμέμνωνἤκουσεν αἰσχρά· δρῶν γὰρ ἦν τοιαῦτά με.