οὐκ αὐτὸς ἐξέπλευσεν ὡς αὑτοῦ κρατῶν;ποῦ σὺ στρατηγεῖς τοῦδε; ποῦ δὲ σοὶ λεῶνἔξεστʼ ἀνάσσειν ὧν ὅδʼ ἤγαγʼ οἴκοθεν;Σπάρτης ἀνάσσων ἦλθες, οὐχ ἡμῶν κρατῶν·οὐδʼ ἔσθʼ ὅπου σοὶ τόνδε κοσμῆσαι πλέονἀρχῆς ἔκειτο θεσμὸς ἢ καὶ τῷδε σέ.ὕπαρχος ἄλλων δεῦρʼ ἔπλευσας, οὐχ ὅλωνστρατηγός, ὥστʼ Αἴαντος ἡγεῖσθαί ποτε.ἀλλʼ ὧνπερ ἄρχεις ἄρχε καὶ τὰ σέμνʼ ἔπηκόλαζʼ ἐκείνους· τόνδε δʼ, εἴτε μὴ σὺ φὴςεἴθʼ ἅτερος στρατηγός, εἰς ταφὰς ἐγὼθήσω δικαίως, οὐ τὸ σὸν δείσας στόμα.οὐ γάρ τι τῆς σῆς εἵνεκʼ ἐστρατεύσατογυναικός, ὥσπερ οἱ πόνου πολλοῦ πλέῳ,ἀλλʼ εἵνεχʼ ὅρκων οἷσιν ἦν ἐνώμοτος,σοῦ δʼ οὐδέν· οὐ γὰρ ἠξίου τοὺς μηδένας.πρὸς ταῦτα πλείους δεῦρο κήρυκας λαβὼνκαὶ τὸν στρατηγὸν ἧκε, τοῦ δὲ σοῦ ψόφουοὐκ ἂν στραφείην, ἕως ἂν ᾖς οἷός περ εἶ.Χορόςοὐδʼ αὖ τοιαύτην γλῶσσαν ἐν κακοῖς φιλῶ·