θανόντες ἂν προυκείμεθʼ αἰσχίστῳ μόρῳ,οὗτος δʼ ἂν ἔζη. νῦν δʼ ἐνήλλαξεν θεὸςτὴν τοῦδʼ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν.ὧν εἵνεκʼ αὐτὸν οὔτις ἔστʼ ἀνὴρ σθένωντοσοῦτον ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ,ἀλλʼ ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένοςὄρνισι φορβὴ παραλίοις γενήσεται.πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ἐξάρῃς μένος.εἰ γὰρ βλέποντος μὴ ʼδυνήθημεν κρατεῖν,πάντως θανόντος γʼ ἄρξομεν, κἂν μὴ θέλῃς,χερσὶν παρευθύνοντες· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπουλόγων γʼ ἀκοῦσαι ζῶν ποτʼ ἠθέλησʼ ἐμῶν.καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς ὄντα δημότηνμηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν.οὐ γάρ ποτʼ οὔτʼ ἂν ἐν πόλει νόμοι καλῶςφέροιντʼ ἄν, ἔνθα μὴ καθεστήκῃ δέος,οὔτʼ ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτʼ ἔτι,μηδὲν φόβου πρόβλημα μηδʼ αἰδοῦς ἔχων.ἀλλʼ ἄνδρα χρή, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα,δοκεῖν πεσεῖν ἂν κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ.