μείζων φέρεσθαι σοῦ καλῶς ἡγουμένου.Κρέωνοὕτω γάρ, ὦ παῖ, χρὴ διὰ στέρνων ἔχειν,γνώμης πατρῴας πάντʼ ὄπισθεν ἑστάναι.τούτου γὰρ οὕνεκʼ ἄνδρες εὔχονται γονὰςκατηκόους φύσαντες ἐν δόμοις ἔχειν,ὡς καὶ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμύνωνται κακοῖςκαὶ τὸν φίλον τιμῶσιν ἐξ ἴσου πατρί.ὅστις δʼ ἀνωφέλητα φιτύει τέκνα,τί τόνδʼ ἂν εἴποις ἄλλο πλὴν αὑτῷ πόνουςφῦσαι, πολὺν δὲ τοῖσιν ἐχθροῖσιν γέλων;μή νύν ποτʼ, ὦ παῖ, τὰς φρένας ὑφʼ ἡδονῆςγυναικὸς οὕνεκʼ ἐκβάλῃς, εἰδὼς ὅτιψυχρὸν παραγκάλισμα τοῦτο γίγνεται,γυνὴ κακὴ ξύνευνος ἐν δόμοις. τί γὰργένοιτʼ ἂν ἕλκος μεῖζον ἢ φίλος κακός;ἀλλὰ πτύσας ὡσεί τε δυσμενῆ μέθεςτὴν παῖδʼ ἐν Ἅιδου τήνδε νυμφεύειν τινί.ἐπεὶ γὰρ αὐτὴν εἷλον ἐμφανῶς ἐγὼπόλεως ἀπιστήσασαν ἐκ πάσης μόνην,ψευδῆ γʼ ἐμαυτὸν οὐ καταστήσω πόλει,