πρὸς τῆς θανούσης τῆσδʼ ἐπεσκήπτου μόρων.Κρέωνποίῳ δὲ κἀπελύσατʼ ἐν φοναῖς τρόπῳ;Ἐξάγγελοςπαίσασ' ὑφʼ ἧπαρ αὐτόχειρ αὑτήν, ὅπωςπαιδὸς τόδʼ ᾔσθετʼ ὀξυκώκυτον πάθος.
Κρέωνὤμοι μοι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἄλλον βροτῶνἐμᾶς ἁρμόσει ποτʼ ἐξ αἰτίας.ἐγὼ γάρ σʼ ἐγὼ ἔκανον, ὢ μέλεος,ἐγώ, φάμʼ ἔτυμον. ἰὼ πρόσπολοι,ἄγετέ μʼ ὅ τι τάχιστʼ, ἄγετέ μʼ ἐκποδών,τὸν οὐκ ὄντα μᾶλλον ἢ μηδένα.Χορόςκέρδη παραινεῖς, εἴ τι κέρδος ἐν κακοῖς.βράχιστα γὰρ κράτιστα τἀν ποσὶν κακά.
Κρέωνἴτω ἴτω,φανήτω μόρων ὁ κάλλιστʼ ἔχωνἐμοὶ τερμίαν ἄγων ἁμέρανὕπατος· ἴτω ἴτω,ὅπως μηκέτʼ ἆμαρ ἄλλʼ εἰσίδω.