νοῦν ἔσχες; ἐν τῷ συμφορᾶς διεφθάρης;ἔξελθε, τέκνον, ἱκέσιός σε λίσσομαι.τὸν δʼ ἀγρίοις ὄσσοισι παπτήνας ὁ παῖς,πτύσας προσώπῳ κοὐδὲν ἀντειπών, ξίφουςἕλκει διπλοῦς κνώδοντας. ἐκ δʼ ὁρμωμένουπατρὸς φυγαῖσιν ἤμπλακʼ· εἶθʼ ὁ δύσμοροςαὑτῷ χολωθείς, ὥσπερ εἶχʼ, ἐπενταθεὶςἤρεισε πλευραῖς μέσσον ἔγχος, ἐς δʼ ὑγρὸνἀγκῶνʼ ἔτʼ ἔμφρων παρθένῳ προσπτύσσεται.καὶ φυσιῶν ὀξεῖαν ἐκβάλλει ῥοὴνλευκῇ παρειᾷ φοινίου σταλάγματος.κεῖται δὲ νεκρὸς περὶ νεκρῷ, τὰ νυμφικὰτέλη λαχὼν δείλαιος εἰν Ἅιδου δόμοις,δείξας ἐν ἀνθρώποισι τὴν ἀβουλίανὅσῳ μέγιστον ἀνδρὶ πρόσκειται κακόν.Χορόςτί τοῦτʼ ἂν εἰκάσειας; ἡ γυνὴ πάλινφρούδη, πρὶν εἰπεῖν ἐσθλὸν ἢ κακὸν λόγον.Ἄγγελοςκαὐτὸς τεθάμβηκʼ· ἐλπίσιν δὲ βόσκομαιἄχη τέκνου κλύουσαν ἐς πόλιν γόουςοὐκ ἀξιώσειν, ἀλλʼ ὑπὸ στέγης ἔσω