σιγῇ κεύθειν καὶ μὴ σκεδάσαιτῷδʼ ἀπὸ κρατὸς βλεφάρων θʼ ὕπνον;Ὕλλοςοὐ γὰρ ἔχω πῶς ἂνστέρξαιμι κακὸν τόδε λεύσσων.Ἡρακλῆςὦ Κηναία κρηπὶς βωμῶν,ἱερῶν οἵαν οἵων ἐπί μοιμελέῳ χάριν ἠνύσω· ὦ Ζεῦ.οἵαν μʼ ἄρʼ ἔθου λώβαν, οἵαν·ἣν μή ποτʼ ἐγὼ προσιδεῖν ὁ τάλαςὤφελον ὄσσοις, τόδʼ ἀκήλητονμανίας ἄνθος καταδερχθῆναι.τίς γὰρ ἀοιδός, τίς ὁ χειροτέχνηςἰατορίας, ὃς τήνδʼ ἄτηνχωρὶς Ζηνὸς κατακηλήσει;θαῦμʼ ἂν πόρρωθεν ἰδοίμην.
Ἡρακλῆςἒ ἔ,ἐᾶτέ μʼ, ἐᾶτέ με δύσμορον ὕστατον,ἐᾶθʼ ὕστατον εὐνᾶσθαι.
Ἡρακλῆςπᾷ πᾷ μου ψαύεις; ποῖ κλίνεις;ἀπολεῖς μʼ, ἀπολεῖς.