δύσκριτʼ ἔμοιγε δυστάνῳ.

Χορόςτάδε μὲν ἔχομεν ὁρᾶν δόμοις,τάδε δὲ μένομεν ἐπʼ ἐλπίσιν·κοινὰ δʼ ἔχειν τε καὶ μέλλειν.

Χορόςεἴθʼ ἀνεμόεσσά τιςγένοιτʼ ἔπουρος ἑστιῶτις αὔρα,ἥτις μʼ ἀποικίσειεν ἐκ τόπων, ὅπωςτὸν Δῖον ἄλκιμον γόνονμὴ ταρβαλέα θάνοιμιμοῦνον εἰσιδοῦσʼ ἄφαρ·ἐπεὶ ἐν δυσαπαλλάκτοις ὀδύναιςχωρεῖν πρὸ δόμων λέγουσινἄσπετόν τι θαῦμα.

Χορόςἀγχοῦ δʼ ἄρα κοὐ μακρὰνπρούκλαιον, ὀξύφωνος ὡς ἀηδών.ξένων γὰρ ἐξόμιλος ἥδε τις βάσις.πᾷ δʼ αὖ φορεῖ νιν; ὡς φίλουπροκηδομένα βαρεῖανἄψοφον φέρει βάσιν.αἰαῖ, ὅδʼ ἀναύδατος φέρεται.