ἀχῶν καναχὰν ἐπάνεισιν, ἀλλὰ θείας ἀντίλυρον μούσας.ὁ γὰρ Διὸς Ἀλκμήνας κόροςσοῦται πάσας ἀρετᾶςλάφυρʼ ἔχων ἐπʼ οἴκους·

Χορόςὃν ἀπόπτολιν εἴχομεν παντᾷ,δυοκαιδεκάμηνον ἀμμένουσαιχρόνον, πελάγιον, ἴδριες οὐδέν·ἁ δέ οἱ φίλα δάμαρτάλαιναν δυστάλαινα καρδίανπάγκλαυτος αἰὲν ὤλλυτο·νῦν δʼ Ἄρης οἰστρηθεὶςἐξέλυσʼ ἐπίπονον ἁμέραν.

Χορόςἀφίκοιτʼ ἀφίκοιτο· μὴ σταίηπολύκωπον ὄχημα ναὸς αὐτῷ,πρὶν τάνδε πρὸς πόλιν ἀνύσειε,νασιῶτιν ἑστίανἀμείψας, ἔνθα κλῄζεται θυτήρ·ὅθεν μόλοι πανίμερος,τᾶς πειθοῦς παγχρίστῳσυγκραθεὶς ἐπὶ προφάσει φάρους.