ζῶν κεῖνος εἶπε· καὶ πεπείρανται τάδε.κακὰς δὲ τόλμας μήτʼ ἐπισταίμην ἐγὼμήτʼ ἐκμάθοιμι, τάς τε τολμώσας στυγῶ·φίλτροις δʼ ἐάν πως τήνδʼ ὑπερβαλώμεθατὴν παῖδα καὶ θέλκτροισι τοῖς ἐφʼ Ἡρακλεῖ,μεμηχάνηται τοὔργον, εἴ τι μὴ δοκῶπράσσειν μάταιον· εἰ δὲ μή, πεπαύσομαι.Χορόςἀλλʼ εἴ τις ἐστὶ πίστις ἐν τοῖς δρωμένοις,δοκεῖς παρʼ ἡμῖν οὐ βεβουλεῦσθαι κακῶς.Δηιάνειραοὕτως ἔχει γʼ ἡ πίστις, ὡς τὸ μὲν δοκεῖνἔνεστι, πείρᾳ δʼ οὐ προσωμίλησά πω·Χορόςἀλλʼ εἰδέναι χρὴ δρῶσαν, ὡς οὐδʼ εἰ δοκεῖςἔχειν, ἔχοις ἂν γνῶμα, μὴ πειρωμένη.Δηιάνειραἀλλʼ αὐτίκʼ εἰσόμεσθα, τόνδε γὰρ βλέπωθυραῖον ἤδη· διὰ τάχους δʼ ἐλεύσεται.μόνον παρʼ ὑμῶν εὖ στεγοίμεθʼ· ὡς σκότῳκἂν αἰσχρὰ πράσσῃς, οὔποτʼ αἰσχύνῃ πεσεῖ.Λίχαςτί χρὴ ποεῖν; σήμαινε, τέκνον Οἰνέως,ὡς ἐσμὲν ἤδη τῷ μακρῷ χρόνῳ βραδεῖς.Δηιάνειραἀλλʼ αὐτὰ δή σοι ταῦτα καὶ πράσσω, Λίχα,