βέβηκεν οὐδεὶς οἶδε· πλὴν ἐμοὶ πικρὰςὠδῖνας αὐτοῦ προσβαλὼν ἀποίχεται.σχεδὸν δʼ ἐπίσταμαί τι πῆμʼ ἔχοντά νιν·χρόνον γὰρ οὐχὶ βαιόν, ἀλλʼ ἤδη δέκαμῆνας πρὸς ἄλλοις πέντʼ ἀκήρυκτος μένει.κἀστίν τι δεινὸν πῆμα· τοιαύτην ἐμοὶδέλτον λιπὼν ἔστειχε, τὴν ἐγὼ θαμὰθεοῖς ἀρῶμαι πημονῆς ἄτερ λαβεῖν.Θεράπαιναδέσποινα Δῃάνειρα, πολλὰ μέν σʼ ἐγὼκατεῖδον ἤδη πανδάκρυτʼ ὀδύρματατὴν Ἡράκλειον ἔξοδον γοωμένην·νῦν δʼ, εἰ δίκαιον τοὺς ἐλευθέρους φρενοῦνγνώμαισι δούλαις, κἀμὲ χρὴ φράσαι τὸ σόν·πῶς παισὶ μὲν τοσοῖσδε πληθύεις, ἀτὰρἀνδρὸς κατὰ ζήτησιν οὐ πέμπεις τινά,μάλιστα δʼ ὅνπερ εἰκὸς Ὕλλον, εἰ πατρὸςνέμοι τινʼ ὤραν τοῦ καλῶς πράσσειν δοκεῖν;ἐγγὺς δʼ ὅδʼ αὐτὸς ἀρτίπους θρῴσκει δόμους,ὥστʼ εἴ τί σοι πρὸς καιρὸν ἐννέπειν δοκῶ,πάρεστι χρῆσθαι τἀνδρὶ τοῖς τʼ ἐμοῖς λόγοις.