ἀείρομαι οὐδʼ ἀπώσομαιτὸν αὐλόν, ὦ τύραννε τᾶς ἐμᾶς φρενός.ἰδού μʼ ἀναταράσσει,εὐοῖ μʼ,ὁ κισσὸς ἄρτι βακχίανὑποστρέφων ἅμιλλαν. ἰὼ ἰὼ Παιάν.ἴδʼ, ὦ φίλα γύναι,τάδʼ ἀντίπρῳρα δή σοιβλέπειν πάρεστʼ ἐναργῆ.Δηιάνειραὁρῶ, φίλαι γυναῖκες, οὐδέ μʼ ὄμματοςφρουρὰν παρῆλθε, τόνδε μὴ λεύσσειν στόλον·χαίρειν δὲ τὸν κήρυκα προυννέπω, χρόνῳπολλῷ φανέντα, χαρτὸν εἴ τι καὶ φέρεις.Λίχαςἀλλʼ εὖ μὲν ἵγμεθʼ, εὖ δὲ προσφωνούμεθα,γύναι, κατʼ ἔργου κτῆσιν· ἄνδρα γὰρ καλῶςπράσσοντʼ ἀνάγκη χρηστὰ κερδαίνειν ἔπη.Δηιάνειραὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, πρῶθʼ ἃ πρῶτα βούλομαιδίδαξον, εἰ ζῶνθʼ Ἡρακλῆ προσδέξομαι.Λίχαςἔγωγέ τοι σφʼ ἔλειπον ἰσχύοντά τεκαὶ ζῶντα καὶ θάλλοντα κοὐ νόσῳ βαρύν.