σκέψαι θʼ ὁποίας ταῦτα συμφορᾶς ὕποπέπονθα· δείξω γὰρ τάδʼ ἐκ καλυμμάτων.ἰδού, θεᾶσθε πάντες ἄθλιον δέμας,ὁρᾶτε τὸν δύστηνον, ὡς οἰκτρῶς ἔχω.αἰαῖ, ἆ τάλας,ἔθαλψεν ἄτης σπασμὸς ἀρτίως ὅδʼ αὖ,διῇξε πλευρῶν, οὐδʼ ἀγύμναστόν μʼ ἐᾶνἔοικεν ἡ τάλαινα διάβορος νόσος.ὦναξ Ἀίδη, δέξαι μʼ,ὦ Διὸς ἀκτίς, παῖσον,ἔνσεισον, ὦναξ, ἐγκατάσκηψον βέλος,πάτερ, κεραυνοῦ· δαίνυται γὰρ αὖ πάλιν,ἤνθηκεν, ἐξωρμήκεν. ὦ χέρες χέρες,ὦ νῶτα καὶ στέρνʼ, ὦ φίλοι βραχίονες,ὑμεῖς δὲ κεῖνοι δὴ καθέσταθʼ, οἵ ποτεΝεμέας ἔνοικον, βουκόλων ἀλάστοραλέοντʼ, ἄπλατον θρέμμα κἀπροσήγορον,βίᾳ κατειργάσασθε, Λερναίαν θʼ ὕδραν,διφυῆ τʼ ἄμικτον ἱπποβάμονα στρατὸνθηρῶν, ὑβριστὴν ἄνομον, ὑπέροχον βίαν,