ἀνέχου πάσχων· δρῶν γὰρ ἔχαιρες.

νόμου τὸν ἐχθρὸν δρᾶν, ὅπου λάβῃς, κακῶς

ἐχθροὺς κακῶς δρᾶν ἀνδρὸς ἡγοῦμαι μέρος.

αἱμύλη

ἀμβλυωπός

ἀπάγου

ἀρκεσίγυιος

ἐμβριμώμενος

εὐπαιδευσία

θυστάς

Ξάνθιος

ξενοφόνον

ἐπροξένει

ῥαχίζειν

χνοῦν

ἄρχεσθαι χρεὼνκακοὺς ὑπ’ ἐσθλῶν καὶ κλύειν τῶν κρεισσόνων.

νῦν εὐσέληνον φέγγος ἡ διφρήλατος

ὦ τοῦ μεγίστου Ζηνὸς ἄλκιμον τέκοςΠαλλάς, τί δρῶμεν; οὐκ ἐχρῆν ἡμᾶς ἔτιμέλλειν Ἀχαιῶν ὠφελεῖν στρατεύματα.νῦν γὰρ κακῶς πράσσουσιν ἐν μάχῃ δορὸςλόγχῃ βιαίως Ἕκτορος στροβούμενοι.ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν ἔστιν ἀλγέων ἄκος,ἐξ οὗ γ’ ἔκρινε Κύπριν Ἀλέξανδρος θεὰνκάλλει προήκειν τῆς ἐμῆς εὐμορφίαςκαὶ σῆς, Ἀθάνα, φιλτάτης ἐμοὶ θεῶν,εἰ μὴ κατασκαφεῖσαν ὄψομαι πόλινΠριάμου βίᾳ πρόρριζον ἐκτετριμμένην.

Ζεὺς ἐν θεοῖσι μάντις ἀψευδέστατοςκαὶ τέλος αὐτὸς ἔχει.

κρίμνη σεαυτὴν ἐκ μέσης ἀντηρίδος