Ἀπιδανὸν ἀμφὶ ποταμὸν ἐν Φθίας ὅροις.Κλυταιμήστραἐκεῖσʼ ἀπάξει σὴν ἐμήν τε παρθένον;Ἀγαμέμνωνκείνῳ μελήσει ταῦτα, τῷ κεκτημένῳ.Κλυταιμήστραἀλλʼ εὐτυχοίτην. τίνι δʼ ἐν ἡμέρᾳ γαμεῖ;Ἀγαμέμνωνὅταν σελήνης εὐτυχὴς ἔλθῃ κύκλος.Κλυταιμήστραπροτέλεια δʼ ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾷ;Ἀγαμέμνωνμέλλω· ʼπὶ ταύτῃ καὶ καθέσταμεν τύχῃ.Κλυταιμήστρακἄπειτα δαίσεις τοὺς γάμους ἐς ὕστερον;Ἀγαμέμνωνθύσας γε θύμαθʼ ἃ ἐμὲ χρὴ θῦσαι θεοῖς.Κλυταιμήστραἡμεῖς δὲ θοίνην ποῦ γυναιξὶ θήσομεν;Ἀγαμέμνωνἐνθάδε παρʼ εὐπρύμνοισιν Ἀργείων πλάταις.Κλυταιμήστρακαλῶς ἀναγκαίως τε· συνενέγκοι δʼ ὅμως.Ἀγαμέμνωνοἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον, ὦ γύναι; πιθοῦ δέ μοι.Κλυταιμήστρατί χρῆμα; πείθεσθαι γὰρ εἴθισμαι σέθεν.Ἀγαμέμνωνἡμεῖς μὲν ἐνθάδʼ, οὗπέρ ἐσθʼ ὁ νυμφίος—Κλυταιμήστραμητρὸς τί χωρὶς δράσεθʼ, ἃ ἐμὲ δρᾶν χρεών;Ἀγαμέμνωνἐκδώσομεν σὴν παῖδα Δαναϊδῶν μέτα.Κλυταιμήστραἡμᾶς δὲ ποῦ χρὴ τηνικαῦτα τυγχάνειν;Ἀγαμέμνωνχώρει πρὸς Ἄργος παρθένους τε τημέλει.Κλυταιμήστραλιποῦσα παῖδα; τίς δʼ ἀνασχήσει φλόγα;