πρῶτον μέν, ἵνα σοι πρῶτα τοῦτʼ ὀνειδίσω,ἔγημας ἄκουσάν με κἄλαβες βίᾳ,τὸν πρόσθεν ἄνδρα Τάνταλον κατακτανών·βρέφος τε τοὐμὸν σῷ προσούδισας πάλῳ,μαστῶν βιαίως τῶν ἐμῶν ἀποσπάσας.καὶ τὼ Διός σε παῖδʼ, ἐμὼ δὲ συγγόνω,ἵπποισι μαρμαίροντʼ ἐπεστρατευσάτην·πατὴρ δὲ πρέσβυς Τυνδάρεώς σʼ ἐρρύσατοἱκέτην γενόμενον, τἀμὰ δʼ ἔσχες αὖ λέχη.οὗ σοι καταλλαχθεῖσα περὶ σὲ καὶ δόμουςσυμμαρτυρήσεις ὡς ἄμεμπτος ἦ γυνή,ἔς τʼ Ἀφροδίτην σωφρονοῦσα καὶ τὸ σὸνμέλαθρον αὔξουσʼ, ὥστε σʼ εἰσιόντα τεχαίρειν θύραζέ τʼ ἐξιόντʼ εὐδαιμονεῖν.σπάνιον δὲ θήρευμʼ ἀνδρὶ τοιαύτην λαβεῖνδάμαρτα· φλαύραν δʼ οὐ σπάνις γυναῖκʼ ἔχειν.τίκτω δʼ ἐπὶ τρισὶ παρθένοισι παῖδά σοιτόνδʼ, ὧν μιᾶς σὺ τλημόνως μʼ ἀποστερεῖς.κἄν τίς σʼ ἔρηται τίνος ἕκατί νιν κτενεῖς,λέξον, τί φήσεις; ἢ ʼμὲ χρὴ λέγειν τὰ σά;