αἴσχυνʼ· ὁ γάρ τοι Τυνδάρεως οὐκ ἄξιοςκακῶς ἀκούειν· ἐν γὰρ Ἕλλησιν μέγας.Κλυταιμήστραἔστιν τάδʼ· ἄρχε· σοί με δουλεύειν χρεών.εἰ δʼ εἰσὶ θεοί, δίκαιος ὢν ἀνὴρ θεῶνἐσθλῶν κυρήσεις· εἰ δὲ μή, τί δεῖ πονεῖν;

Χορόςτίνʼ ἄρʼ Ὑμέναιος διὰ λωτοῦ Λίβυοςμετά τε φιλοχόρου κιθάραςσυρίγγων θʼ ὑπὸ καλαμοεσ-σᾶν ἔστασεν ἰαχάν,ὅτʼ ἀνὰ Πήλιον αἱ καλλιπλόκαμοιδαιτὶ θεῶν ἔνι Πιερίδεςχρυσεοσάνδαλον ἴχνοςἐν γᾷ κρούουσαιΠηλέως ἐς γάμον ἦλθον,μελῳδοῖς Θέτιν ἀχήμασι τόν τʼ Αἰακίδαν,Κενταύρων ἐν ὄρεσι κλέουσαιΠηλιάδα καθʼ ὕλαν.ὁ δὲ Δαρδανίδας, Διὸςλέκτρων τρύφημα φίλον,χρυσέοισιν ἄφυσσε λοιβὰν