τί μʼ ἀμφιβάλλεις χερσίν, ὦ τάλαινα παῖ,ὄρνις ὅπως κηφῆνα πολιόχρων κύκνος;Ἀγαύηποῖ γὰρ τράπωμαι πατρίδος ἐκβεβλημένη;Κάδμοςοὐκ οἶδα, τέκνον· μικρὸς ἐπίκουρος πατήρ.

Ἀγαύηχαῖρʼ, ὦ μέλαθρον, χαῖρʼ, ὦ πατρίαπόλις· ἐκλείπω σʼ ἐπὶ δυστυχίᾳφυγὰς ἐκ θαλάμων.Κάδμοςστεῖχέ νυν, ὦ παῖ, τὸν Ἀρισταίου Ἀγαύηστένομαί σε, πάτερ.Κάδμοςκἀγὼ σέ, τέκνον,καὶ σὰς ἐδάκρυσα κασιγνήτας.Ἀγαύηδεινῶς γὰρ τάνδʼ αἰκείανΔιόνυσος ἄναξ τοὺς σοὺς εἰςοἴκους ἔφερεν.Διόνυσοςκαὶ γὰρ ἔπασχον δεινὰ πρὸς ὑμῶν,