Πενθεῖ δὲ τί μέρος ἀφροσύνης προσῆκʼ ἐμῆς;Κάδμοςὑμῖν ἐγένεθʼ ὅμοιος, οὐ σέβων θεόν.τοιγὰρ συνῆψε πάντας ἐς μίαν βλάβην,ὑμᾶς τε τόνδε θʼ, ὥστε διολέσαι δόμουςκἄμʼ, ὅστις ἄτεκνος ἀρσένων παίδων γεγὼςτῆς σῆς τόδʼ ἔρνος, ὦ τάλαινα, νηδύοςαἴσχιστα καὶ κάκιστα κατθανόνθʼ ὁρῶ,ᾧ δῶμʼ ἀνέβλεφʼ—ὃς συνεῖχες, ὦ τέκνον,τοὐμὸν μέλαθρον, παιδὸς ἐξ ἐμῆς γεγώς,πόλει τε τάρβος ἦσθα· τὸν γέροντα δὲοὐδεὶς ὑβρίζειν ἤθελʼ εἰσορῶν τὸ σὸνκάρα· δίκην γὰρ ἀξίαν ἐλάμβανες.νῦν δʼ ἐκ δόμων ἄτιμος ἐκβεβλήσομαιὁ Κάδμος ὁ μέγας, ὃς τὸ Θηβαίων γένοςἔσπειρα κἀξήμησα κάλλιστον θέρος.ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν—καὶ γὰρ οὐκέτʼ ὢν ὅμωςτῶν φιλτάτων ἔμοιγʼ ἀριθμήσῃ, τέκνον—οὐκέτι γενείου τοῦδε θιγγάνων χερί,τὸν μητρὸς αὐδῶν πατέρα προσπτύξῃ, τέκνον,λέγων· Τίς ἀδικεῖ, τίς σʼ ἀτιμάζει, γέρον;