γόνον ἐάσατʼ ἐκλαθέσθαι λύσσαςμανιάδος φοιταλέου. φεῦ μόχθων,οἵων, ὦ τάλας, ὀρεχθεὶς ἔρρεις,τρίποδος ἄπο φάτιν, ἃν ὁ Φοῖβος ἔλακε, δε-ξάμενος ἀνὰ δάπεδον,ἵνα μεσόμφαλοι λέγονται μυχοί.

Χορόςἰὼ Ζεῦ,τίς ἔλεος, τίς ὅδʼ ἀγὼνφόνιος ἔρχεται,θοάζων σε τὸν μέλεον, ᾧ δάκρυαδάκρυσι συμβάλλειπορεύων τις ἐς δόμον ἀλαστόρωνματέρος αἷμα σᾶς, ὅ σʼ ἀναβακχεύει;ὁ μέγας ὄλβος οὐ μόνιμος ἐν βροτοῖς·κατολοφύρομαι κατολοφύρομαι.ἀνὰ δὲ λαῖφος ὥςτις ἀκάτου θοᾶς τινάξας δαίμωνκατέκλυσεν δεινῶν πόνων ὡς πόντουλάβροις ὀλεθρίοισιν ἐν κύμασιν.τίνα γὰρ ἔτι πάρος οἶκον ἕτερον ἢ τὸν ἀπὸ