σεσῳσμένη τε κοὐ θανοῦσα πρὸς σέθεν.ἐγώ νιν ἐξέσῳσα κἀπὸ φασγάνουτοῦ σοῦ κελευσθεὶς ἥρπασʼ ἐκ Διὸς πατρός.Ζηνὸς γὰρ οὖσαν ζῆν νιν ἄφθιτον χρεών,Κάστορί τε Πολυδεύκει τʼ ἐν αἰθέρος πτυχαῖςσύνθακος ἔσται, ναυτίλοις σωτήριος.ἄλλην δὲ νύμφην ἐς δόμους κτῆσαι λαβών,ἐπεὶ θεοὶ τῷ τῆσδε καλλιστεύματιἝλληνας εἰς ἓν καὶ Φρύγας συνήγαγον,θανάτους τʼ ἔθηκαν, ὡς ἀπαντλοῖεν χθονὸςὕβρισμα θνητῶν ἀφθόνου πληρώματος.τὰ μὲν καθʼ Ἑλένην ὧδʼ ἔχει· σὲ δʼ αὖ χρεών,Ὀρέστα, γαίας τῆσδʼ ὑπερβαλόνθʼ ὅρουςΠαρράσιον οἰκεῖν δάπεδον ἐνιαυτοῦ κύκλον.κεκλήσεται δὲ σῆς φυγῆς ἐπώνυμονἈζᾶσιν Ἀρκάσιν τʼ Ὀρέστειον καλεῖν.ἐνθένδε δʼ ἐλθὼν τὴν Ἀθηναίων πόλινδίκην ὑπόσχες αἵματος μητροκτόνουΕὐμενίσι τρισσαῖς· θεοὶ δέ σοι δίκης βραβῆςπάγοισιν ἐν Ἀρείοισιν εὐσεβεστάτην