νῦν δʼ οὐκέτʼ εἰμὶ δυστυχοῦντί σοι φίλος;οὐκ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν κἀμοὶ μέλει·ἐπεὶ δὲ κατθανούμεθʼ, ἐς κοινοὺς λόγουςἔλθωμεν, ὡς ἂν Μενέλεως συνδυστυχῇ.Ὀρέστηςὦ φίλτατʼ, εἰ γὰρ τοῦτο κατθάνοιμʼ ἰδών.Πυλάδηςπιθοῦ νυν, ἄμμεινόν τε φασγάνου τομάς.Ὀρέστηςμενῶ, τὸν ἐχθρὸν εἴ τι τιμωρήσομαι.Πυλάδηςσίγα νυν· ὡς γυναιξὶ πιστεύω βραχύ.Ὀρέστηςμηδὲν τρέσῃς τάσδʼ· ὡς πάρεισʼ ἡμῖν φίλαι.ΠυλάδηςἙλένην κτάνωμεν, Μενέλεῳ λύπην πικράν.Ὀρέστηςπῶς; τὸ γὰρ ἕτοιμον ἔστιν, εἴ γʼ ἔσται καλῶς.Πυλάδηςσφάξαντες. ἐν δόμοις δὲ κρύπτεται σέθεν.Ὀρέστηςμάλιστα· καὶ δὴ πάντʼ ἀποσφραγίζεται.Πυλάδηςἀλλʼ οὐκέθʼ, Ἅιδην νυμφίον κεκτημένη.Ὀρέστηςκαὶ πῶς; ἔχει γὰρ βαρβάρους ὀπάονας.Πυλάδηςτίνας; Φρυγῶν γὰρ οὐδένʼ ἂν τρέσαιμʼ ἐγώ.Ὀρέστηςοἵους ἐνόπτρων καὶ μύρων ἐπιστάτας.Πυλάδηςτρυφὰς γὰρ ἥκει δεῦρʼ ἔχουσα Τρωικάς;Ὀρέστηςὥσθʼ Ἑλλὰς αὐτῇ σμικρὸν οἰκητήριον.Πυλάδηςοὐδὲν τὸ δοῦλον πρὸς τὸ μὴ δοῦλον γένος.