σύ νύν μʼ, ἀδελφέ, μή τις Ἀργείων κτάνῃὕβρισμα θέμενος τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον.Ὀρέστηςἅλις τὸ μητρὸς αἷμʼ ἔχω· σὲ δʼ οὐ κτενῶ,ἀλλʼ αὐτόχειρι θνῇσχʼ ὅτῳ βούλῃ τρόπῳ.Ἠλέκτραἔσται τάδʼ· οὐδὲν σοῦ ξίφους λελείψομαι.ἀλλʼ ἀμφιθεῖναι σῇ δέρῃ θέλω χέρας.Ὀρέστηςτέρπου κενὴν ὄνησιν, εἰ τερπνὸν τόδεθανάτου πέλας βεβῶσι, περιβαλεῖν χέρας.Ἠλέκτραὦ φίλτατʼ, ὦ ποθεινὸν ἥδιστόν τʼ ἔχωντῆς σῆς ἀδελφῆς ὄνομα καὶ ψυχὴν μίαν.Ὀρέστηςἔκ τοί με τήξεις· καί σʼ ἀμείψασθαι θέλωφιλότητι χειρῶν. τί γὰρ ἔτʼ αἰδοῦμαι τάλας;ὦ στέρνʼ ἀδελφῆς, ὦ φίλον πρόσπτυγμʼ ἐμόν,τάδʼ ἀντὶ παίδων καὶ γαμηλίου λέχους — ~~προσφθέγματʼ ἀμφοῖν τοῖς ταλαιπώροις πάρα~~.Ἠλέκτραφεῦ·πῶς ἂν ξίφος νὼ ταὐτόν, εἰ θέμις, κτάνοικαὶ μνῆμα δέξαιθʼ ἕν, κέδρου τεχνάσματα;Ὀρέστηςἥδιστʼ ἂν εἴη ταῦθʼ· ὁρᾷς δὲ δὴ φίλωνὡς ἐσπανίσμεθʼ, ὥστε κοινωνεῖν τάφου.