ἕως μὲν οὖν φῶς ἡλίου τόδʼ ἔβλεπενΠρωτεύς, ἄσυλος ἦ γάμων· ἐπεὶ δὲ γῆςσκότῳ κέκρυπται, παῖς ὁ τοῦ τεθνηκότοςθηρᾷ γαμεῖν με. τὸν πάλαι δʼ ἐγὼ πόσιντιμῶσα Πρωτέως μνῆμα προσπίτνω τόδεἱκέτις, ἵνʼ ἀνδρὶ τἀμὰ διασῴσῃ λέχη,ὡς, εἰ καθʼ Ἑλλάδʼ ὄνομα δυσκλεὲς φέρω,μή μοι τὸ σῶμά γʼ ἐνθάδʼ αἰσχύνην ὄφλῃ.Τεῦκροςτίς τῶνδʼ ἐρυμνῶν δωμάτων ἔχει κράτος;πλούτου γὰρ οἶκος ἄξιος προσεικάσαι,βασίλειά τʼ ἀμφιβλήματʼ εὔθριγκοί θʼ ἕδραι.ἔα·ὦ θεοί, τίνʼ εἶδον ὄψιν; ἐχθίστην ὁρῶγυναικὸς εἰκὼ φόνιον, ἥ μʼ ἀπώλεσενπάντας τʼ Ἀχαιούς. θεοί σʼ, ὅσον μίμημʼ ἔχειςἙλένης, ἀποπτύσειαν. εἰ δὲ μὴ ʼν ξένῃγαίᾳ πόδʼ εἶχον, τῷδʼ ἂν εὐστόχῳ πτερῷ ἀπόλαυσιν εἰκοῦς ἔθανες ἂν Διὸς κόρης.Ἑλένητί δʼ, ὦ ταλαίπωρʼ — ὅστις ὤν μʼ ἀπεστράφηςκαὶ ταῖς ἐκείνης συμφοραῖς ἐμὲ στυγεῖς;