πλήθους τε κουφίσειε μητέρα χθόναγνωτόν τε θείη τὸν κράτιστον Ἑλλάδος.Φρυγῶν δʼ ἐς ἀλκὴν προυτέθην ἐγὼ μὲν οὔ,τὸ δʼ ὄνομα τοὐμόν, ἆθλον Ἕλλησιν δορός.λαβὼν δέ μʼ Ἑρμῆς ἐν πτυχαῖσιν αἰθέροςνεφέλῃ καλύψας — οὐ γὰρ ἠμέλησέ μουΖεύς — τόνδʼ ἐς οἶκον Πρωτέως ἱδρύσατο,πάντων προκρίνας σωφρονέστατον βροτῶν,ἀκέραιον ὡς σῴσαιμι Μενέλεῳ λέχος.κἀγὼ μὲν ἐνθάδʼ εἴμʼ, ὁ δʼ ἄθλιος πόσιςστράτευμʼ ἀθροίσας τὰς ἐμὰς ἀναρπαγὰς θηρᾷ πορευθεὶς Ἰλίου πυργώματα.ψυχαὶ δὲ πολλαὶ διʼ ἔμʼ ἐπὶ Σκαμανδρίοιςῥοαῖσιν ἔθανον· ἡ δὲ πάντα τλᾶσʼ ἐγὼκατάρατός εἰμι καὶ δοκῶ προδοῦσʼ ἐμὸνπόσιν συνάψαι πόλεμον Ἕλλησιν μέγαν.τί δῆτʼ ἔτι ζῶ; θεοῦ τόδʼ εἰσήκουσʼ ἔποςἙρμοῦ, τὸ κλεινὸν ἔτι κατοικήσειν πέδονΣπάρτης σὺν ἀνδρί, γνόντος ὡς ἐς Ἴλιονοὐκ ἦλθον, ἵνα μὴ λέκτρʼ ὑποστρώσω τινί.