κἀγὼ σὲ σώσω κυανέας ἔξω πέτρας.Πυλάδηςτίνʼ οὖν ἐπόμνυς τοισίδʼ ὅρκιον θεῶν;ἸφιγένειαἌρτεμιν, ἐν ἧσπερ δώμασιν τιμὰς ἔχω.Πυλάδηςἐγὼ δʼ ἄνακτά γʼ οὐρανοῦ, σεμνὸν Δία.Ἰφιγένειαεἰ δʼ ἐκλιπὼν τὸν ὅρκον ἀδικοίης ἐμέ;Πυλάδηςἄνοστος εἴην· τί δὲ σύ, μὴ σῴσασά με;Ἰφιγένειαμήποτε κατʼ Ἄργος ζῶσʼ ἴχνος θείην ποδός.Πυλάδηςἄκουε δή νυν ὃν παρήλθομεν λόγον.Ἰφιγένειαἀλλʼ αὖθις ἔσται καινός, ἢν καλῶς ἔχῃ.Πυλάδηςἐξαίρετόν μοι δὸς τόδʼ, ἤν τι ναῦς πάθῃ,χἡ δέλτος ἐν κλύδωνι χρημάτων μέταἀφανὴς γένηται, σῶμα δʼ ἐκσῴσω μόνον,τὸν ὅρκον εἶναι τόνδε μηκέτʼ ἔμπεδον.Ἰφιγένειαἀλλʼ οἶσθʼ ὃ δράσω; πολλὰ γὰρ πολλῶν κυρεῖ·τἀνόντα κἀγγεγραμμένʼ ἐν δέλτου πτυχαῖςλόγῳ φράσω σοι πάντʼ ἀναγγεῖλαι φίλοις.ἐν ἀσφαλεῖ γάρ· ἢν μὲν ἐκσῴσῃς γραφήν,αὐτὴν φράσει σιγῶσα τἀγγεγραμμένα·ἢν δʼ ἐν θαλάσσῃ γράμματʼ ἀφανισθῇ τάδε,τὸ σῶμα σῴσας τοὺς λόγους σῴσεις ἐμοί.