λάβῃ σφαγεῖσαν· ὅ τι γὰρ ἐνιαυτὸς τέκοικάλλιστον, ηὔξω φωσφόρῳ θύσειν θεᾷ.παῖδʼ οὖν ἐν οἴκοις σὴ Κλυταιμήστρα δάμαρτίκτει — τὸ καλλιστεῖον εἰς ἔμʼ ἀναφέρων — ἣν χρή σε θῦσαι. καί μʼ Ὀδυσσέως τέχναιςμητρὸς παρείλοντʼ ἐπὶ γάμοις Ἀχιλλέως.ἐλθοῦσα δʼ Αὐλίδʼ ἡ τάλαινʼ ὑπὲρ πυρᾶςμεταρσία ληφθεῖσʼ ἐκαινόμην ξίφει·ἀλλʼ ἐξέκλεψεν ἔλαφον ἀντιδοῦσά μουἌρτεμις Ἀχαιοῖς, διὰ δὲ λαμπρὸν αἰθέραπέμψασά μʼ ἐς τήνδʼ ᾤκισεν Ταύρων χθόνα,οὗ γῆς ἀνάσσει βαρβάροισι βάρβαροςΘόας, ὃς ὠκὺν πόδα τιθεὶς ἴσον πτεροῖςἐς τοὔνομʼ ἦλθε τόδε ποδωκείας χάριν.ναοῖσι δʼ ἐν τοῖσδʼ ἱερέαν τίθησί με·ὅθεν νόμοισι τοῖσιν ἥδεται θεὰἌρτεμις, ἑορτῆς, τοὔνομʼ ἧς καλὸν μόνον — τὰ δʼ ἄλλα σιγῶ, τὴν θεὸν φοβουμένη — θύω γὰρ ὄντος τοῦ νόμου καὶ πρὶν πόλει,ὃς ἂν κατέλθῃ τήνδε γῆν Ἕλλην ἀνήρ.