πειθὼ διαφθείρουσα τῆσδʼ, ἐπεὶ λέγεικαλῶς κακοῦργος οὖσα· δεινὸν οὖν τόδε.Ἑκάβηταῖς θεαῖσι πρῶτα σύμμαχος γενήσομαικαὶ τήνδε δείξω μὴ λέγουσαν ἔνδικα.ἐγὼ γὰρ Ἥραν παρθένον τε Παλλάδαοὐκ ἐς τοσοῦτον ἀμαθίας ἐλθεῖν δοκῶ,ὥσθʼ ἣ μὲν Ἄργος βαρβάροις ἀπημπόλα,Παλλὰς δʼ Ἀθήνας Φρυξὶ δουλεύειν ποτέ,εἰ παιδιαῖσι καὶ χλιδῇ μορφῆς πέριἦλθον πρὸς Ἴδην. τοῦ γὰρ οὕνεκʼ ἂν θεὰἭρα τοσοῦτον ἔσχʼ ἔρωτα καλλονῆς;πότερον ἀμείνονʼ ὡς λάβῃ Διὸς πόσιν;ἢ γάμον Ἀθηνᾶ θεῶν τίνος θηρωμένη — ἣ παρθενείαν πατρὸς ἐξῃτήσατο,φεύγουσα λέκτρα; μὴ ἀμαθεῖς ποίει θεὰςτὸ σὸν κακὸν κοσμοῦσα, μὴ οὐ πείσῃς σοφούς.Κύπριν δʼ ἔλεξας — ταῦτα γὰρ γέλως πολύς — ἐλθεῖν ἐμῷ ξὺν παιδὶ Μενέλεω δόμους.οὐκ ἂν μένουσʼ ἂν ἥσυχός σʼ ἐν οὐρανῷαὐταῖς Ἀμύκλαις ἤγαγεν πρὸς Ἴλιον;