Κύπρις δὲ τοὐμὸν εἶδος ἐκπαγλουμένηδώσειν ὑπέσχετʼ, εἰ θεὰς ὑπερδράμοικάλλει. τὸν ἔνθεν δʼ ὡς ἔχει σκέψαι λόγον·νικᾷ Κύπρις θεάς, καὶ τοσόνδʼ οὑμοὶ γάμοιὤνησαν Ἑλλάδʼ· οὐ κρατεῖσθʼ ἐκ βαρβάρων,οὔτʼ ἐς δόρυ σταθέντες, οὐ τυραννίδι.ἃ δʼ εὐτύχησεν Ἑλλάς, ὠλόμην ἐγὼεὐμορφίᾳ πραθεῖσα, κὠνειδίζομαιἐξ ὧν ἐχρῆν με στέφανον ἐπὶ κάρᾳ λαβεῖν.οὔπω με φήσεις αὐτὰ τἀν ποσὶν λέγειν,ὅπως ἀφώρμησʼ ἐκ δόμων τῶν σῶν λάθρα.ἦλθʼ οὐχὶ μικρὰν θεὸν ἔχων αὑτοῦ μέταὁ τῆσδʼ ἀλάστωρ, εἴτʼ Ἀλέξανδρον θέλειςὀνόματι προσφωνεῖν νιν εἴτε καὶ Πάριν·ὅν, ὦ κάκιστε, σοῖσιν ἐν δόμοις λιπὼνΣπάρτης ἀπῆρας νηὶ Κρησίαν χθόνα.εἶἑν.οὐ σέ, ἀλλʼ ἐμαυτὴν τοὐπὶ τῷδʼ ἐρήσομαι·τί δὴ φρονοῦσά γʼ ἐκ δόμων ἅμʼ ἑσπόμηνξένῳ, προδοῦσα πατρίδα καὶ δόμους ἐμούς;