οὐδὲν κάτοισθα. συντεθεὶς δʼ ὁ πᾶς λόγοςκτενεῖ νιν οὕτως ὥστε μηδαμοῦ φυγεῖν.Μενέλαοςσχολῆς τὸ δῶρον· εἰ δὲ βούλεται λέγειν,ἔξεστι. τῶν σῶν δʼ οὕνεχʼ — ὡς μάθῃ — λόγωνδώσω τόδʼ αὐτῇ· τῆσδε δʼ οὐ δώσω χάριν.Ἑλένηἴσως με, κἂν εὖ κἂν κακῶς δόξω λέγειν,οὐκ ἀνταμείψῃ πολεμίαν ἡγούμενος.ἐγὼ δʼ, ἅ σʼ οἶμαι διὰ λόγων ἰόντʼ ἐμοῦκατηγορήσειν, ἀντιθεῖσʼ ἀμείψομαιτοῖς σοῖσι τἀμὰ καὶ τὰ σʼ αἰτιάματα.πρῶτον μὲν ἀρχὰς ἔτεκεν ἥδε τῶν κακῶν,Πάριν τεκοῦσα· δεύτερον δʼ ἀπώλεσεΤροίαν τε κἄμʼ ὁ πρέσβυς οὐ κτανὼν βρέφος,δαλοῦ πικρὸν μίμημʼ, Ἀλέξανδρόν ποτε.ἐνθένδε τἀπίλοιπʼ ἄκουσον ὡς ἔχει.ἔκρινε τρισσὸν ζεῦγος ὅδε τριῶν θεῶν·καὶ Παλλάδος μὲν ἦν Ἀλεξάνδρῳ δόσιςΦρυξὶ στρατηγοῦνθʼ Ἑλλάδʼ ἐξανιστάναι,Ἥρα δʼ ὑπέσχετʼ Ἀσιάδʼ Εὐρώπης θʼ ὅρουςτυραννίδʼ ἕξειν, εἴ σφε κρίνειεν Πάρις·