τὸ μὴ γενέσθαι τῷ θανεῖν ἴσον λέγω,τοῦ ζῆν δὲ λυπρῶς κρεῖσσόν ἐστι κατθανεῖν.ἀλγεῖ γὰρ οὐδὲν τῶν κακῶν ᾐσθημένος·ὁ δʼ εὐτυχήσας ἐς τὸ δυστυχὲς πεσὼνψυχὴν ἀλᾶται τῆς πάροιθʼ εὐπραξίας.κείνη δʼ, ὁμοίως ὥσπερ οὐκ ἰδοῦσα φῶς,τέθνηκε κοὐδὲν οἶδε τῶν αὑτῆς κακῶν.ἐγὼ δὲ τοξεύσασα τῆς εὐδοξίαςλαχοῦσα πλεῖον τῆς τύχης ἡμάρτανον.ἃ γὰρ γυναιξὶ σώφρονʼ ἔσθʼ ηὑρημένα,ταῦτʼ ἐξεμόχθουν Ἕκτορος κατὰ στέγας.πρῶτον μέν, ἔνθα — κἂν προσῇ κἂν μὴ προσῇψόγος γυναιξίν — αὐτὸ τοῦτʼ ἐφέλκεταικακῶς ἀκούειν, ἥτις οὐκ ἔνδον μένει,τούτου παρεῖσα πόθον ἔμιμνον ἐν δόμοις·ἔσω τε μελάθρων κομψὰ θηλειῶν ἔπηοὐκ εἰσεφρούμην, τὸν δὲ νοῦν διδάσκαλονοἴκοθεν ἔχουσα χρηστὸν ἐξήρκουν ἐμοί.γλώσσης τε σιγὴν ὄμμα θʼ ἥσυχον πόσειπαρεῖχον· ᾔδη δʼ ἁμὲ χρῆν νικᾶν πόσιν,