βέβηκʼ ἀποσπασθεῖσα Κασάνδρα βίᾳ.Ἀνδρομάχηφεῦ φεῦ·ἄλλος τις Αἴας, ὡς ἔοικε, δεύτεροςπαιδὸς πέφηνε σῆς. νοσεῖς δὲ χἅτερα.Ἑκάβηὧν γʼ οὔτε μέτρον οὔτʼ ἀριθμός ἐστί μοι·κακῷ κακὸν γὰρ εἰς ἅμιλλαν ἔρχεται.Ἀνδρομάχητέθνηκέ σοι παῖς πρὸς τάφῳ Πολυξένησφαγεῖσʼ Ἀχιλλέως, δῶρον ἀψύχῳ νεκρῷ.Ἑκάβηοἲ ʼγὼ τάλαινα. τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ὅ μοι πάλαιΤαλθύβιος αἴνιγμʼ οὐ σαφῶς εἶπεν σαφές.Ἀνδρομάχηεἶδόν νιν αὐτή, κἀποβᾶσα τῶνδʼ ὄχωνἔκρυψα πέπλοις κἀπεκοψάμην νεκρόν.Ἑκάβηαἰαῖ, τέκνον, σῶν ἀνοσίων προσφαγμάτων·αἰαῖ μάλʼ αὖθις, ὡς κακῶς διόλλυσαι.Ἀνδρομάχηὄλωλεν ὡς ὄλωλεν· ἀλλʼ ὅμως ἐμοῦζώσης γʼ ὄλωλεν εὐτυχεστέρῳ πότμῳ.Ἑκάβηοὐ ταὐτόν, ὦ παῖ, τῷ βλέπειν τὸ κατθανεῖν·τὸ μὲν γὰρ οὐδέν, τῷ δʼ ἔνεισιν ἐλπίδες.Ἀνδρομάχηὦ μῆτερ, ὦ τεκοῦσα, κάλλιστον λόγονἄκουσον, ὥς σοι τέρψιν ἐμβαλῶ φρενί.